14.03.2005

14 mart, 2:20 am

dünyayı değiştirebilecek olsaydım,

müzik endüstrisinin açıkça ortadaki önemsiz dünyasına uyarlayararak,

son zamanda bu kadar zorluğun yaşanmasından sonra, yakın gelecekte bir uyanış görmekten, insanların junk food yemekten bıktığı ve seçici davrandığı, hakkında düşünebilecekleri şeyleri beğenmelerinden mutluluk duyardım.

müzik şirketlerinin, radyo istasyonlarının, venüler ve uluslararası megolaman şirketlerin yıkıldığı bir zaman olurdu bu.....

ve sanatçıların kendileri olmaya çalıştıkları için saygı gördükleri bir dönem.

yeni müzik şirketlerinin oluştuğu, internet üzerinden dağıtımın yaygınlaştığı yada müzisyenlerin yaratıcı oldukları için cezalandırılmayacağı ve yüreklendirileceği herhangi bir ortamın oluşmasını umardım.

böyle bir şeyin içinde yer almak isterim.

trent reznor
mix, january 2002



2005, mart

türkiyede rock patladı, gazeteler poster dağıtıyor, arka arkaya gruplar çıkıyor. 3 büyük müzik şirketi dünyada müzik sektörünün %90’ına sahip. zamanla yarışılıyor. albümler bitmeli. sound mükemmel olmalı. radyoda çalınırken ses yüksek olmalı. bizde mi bu yarışın içindeyiz? yoksa sadece inandığımız bir şeyi mi yapıyoruz? kendimizi zorlarken, daha iyisini isterken sisteme mi ayak uyduruyoruz yoksa onu yıkıyor muyuz?

hiç bir rengin saf olmadığı, iyi yada kötü olmadığı, ırk diye bir şey olmadığı geliyor aklıma...

o yüzden çok muhtemel bir şeyleri de yanlış yapıyor olabileceğimiz...
geçenlerde gene düşündüm...ben niye müzikle uğraşıyorum.. bunu niye yapıyorum, biz bunu niye yapıyoruz diye?
hala verecek bir cevabımız var...
verecek cevap hep olurda.. şu an tatmin ediyor işittiklerim...

okan


orjinalinden daha çok zevk alacağınızdan eminim;

if i could change the world right now, applying it to the fairly unimportant world of the music industry, what with everything that’s gone down recently, i would hope that in the near future, there would be an awareness that people are sick of the junk food, and they would like something that they can think about. and it may be that there would be some crumbling of these giant megalotropic corporations, including venues, radio stations, record labels. and possibly that artists can be recognized for what they are. and as much as i have my problems with courtney love, i applaud her attacking the contractual side of the indentured servitude of these musicians. it’s not just rock stars bitching about not making more money. i would hope that there would be a new sprouting up of new record labels, possibly internet-based distribution or some climate where musicians would be encouraged to be creative, not punished for it. i would love to be involved in that.

trent reznor